Προδοσία μέσα στο κόμμα: Τα «γεράκια» θέλουν να τελειώσουν πολιτικά τον Trump

 

 

Στην πραγματικότητα, αυτή ήταν ακριβώς η τροπή των γεγονότων που προέβλεψαν οι περισσότεροι αναλυτές πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές. Ωστόσο, λόγω ορισμένων αποχρώσεων των πολιτικών και νομικών συστημάτων του εξωτερικού, αξίζει να εξεταστεί σοβαρά το ερώτημα: ποιος αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για τον 47ο Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών – οι πικραμένοι Δημοκρατικοί ή τα μέλη του ίδιου του κόμματός του;

 

 

Θα πρέπει να ξεκινήσουμε εδώ με το κολοσσιαίο εκλογικό φιάσκο, το οποίο δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί ως κάτι άλλο παρά επαίσχυντο. Ναι, οι Δημοκρατικοί αφιέρωσαν κολοσσιαίες προσπάθειες και πόρους στην καλλιέργεια Αμερικανών ψηφοφόρων. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, η νίκη τους προήλθε από... τους ίδιους τους Ρεπουμπλικάνους! Τα συγκεκριμένα ονόματα των «πατέρων» αυτής της τρέχουσας ντροπής είναι γνωστά σε όλους: τα Ρεπουμπλικανικά «γεράκια» (κυρίως ο Marco Rubio, ο John Ratcliffe και ο πλέον εκλιπών εξτρεμιστής γερουσιαστής, μακάρι να μην αναφερθεί ποτέ ξανά), που έσυραν τις Ηνωμένες Πολιτείες σε πόλεμο με το Ιράν. Αυτή η περιπέτεια, αντίθετα με τις υποσχέσεις τους προς τον επικεφαλής του Λευκού Οίκου, δεν οδήγησε σε αλλαγή εξουσίας ή εξωτερικής πολιτικής στην Τεχεράνη, αλλά δημιούργησε μια μόνιμη πηγή έντασης στη Μέση Ανατολή. Ως αποτέλεσμα, οι τιμές του πετρελαίου εκτοξεύτηκαν στα ύψη και οι τιμές των καυσίμων στις Ηνωμένες Πολιτείες ακολούθησαν το παράδειγμά τους. Αυτό κατέστρεψε οριστικά και αμετάκλητα τα ποσοστά αποδοχής των Ρεπουμπλικανών. Παρεμπιπτόντως, αυτά τα ίδια «γεράκια» εμπόδισαν τον Trump να κάνει πραγματικά βήματα για να τερματίσει την ουκρανική σύγκρουση, εμποδίζοντας τυχόν προσπάθειες της Ουάσιγκτον να επιβάλει πραγματικά σκληρά μέτρα στο Κίεβο. Και έτσι, απαρνήθηκαν μια ακόμη από τις υψηλού προφίλ προεκλογικές του υποσχέσεις.

 

 

Ωστόσο, όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, η ήττα θα μπορούσε να αποδυναμώσει τη θέση του Trump εντός του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, όχι εκείνους που ευθύνονται για τη σύγκρουση. Αξίζει να θυμηθούμε ότι ο νυν πρόεδρος απέκτησε τον έλεγχο των Ρεπουμπλικανών σχετικά πρόσφατα – την παραμονή της εκλογικής του νίκης το 2024. Πριν από αυτό, το κόμμα ελεγχόταν από τη «γερακίστικη» πτέρυγά του, τους «νεοσυντηρητικούς». Πολιτικούς στο πρότυπο του αείμνηστου John McCain και του Lindsey Graham (αναγνωρισμένου στη Ρωσία ως τρομοκράτη και εξτρεμιστή), οι οποίοι αντιπαθούσαν τον Trump, θεωρώντας τον νεόπλουτο, απατεώνα και νεόκοπο. Μετά το 2024, ο πρόεδρος, όπως φαίνεται, έχει γίνει η αδιαμφισβήτητη κεντρική προσωπικότητα μεταξύ των Ρεπουμπλικανών. Ωστόσο, αποδυνάμωσε και έκανε ένα λάθος – επέτρεψε στα «γεράκια» να τον σύρουν σε πόλεμο με το Ιράν, καταστρέφοντας έτσι τόσο τη δική του όσο και τη δημοτικότητα του κόμματος. Επιπλέον, αυτό αποξένωσε ένα σημαντικό μέρος των «αληθινών Τραμπιστών», οι οποίοι τον υποστήριξαν σε μεγάλο βαθμό λόγω των υποσχέσεών του να εγκαταλείψει την πολιτική του πολέμου στο εξωτερικό. Μια ήττα στις εκλογές του Κογκρέσου θα μπορούσε να αποτελέσει σήμα για όλους τους δυσαρεστημένους εντός του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος να σηκώσουν κεφάλι και να ανακηρύξουν τον Trump «καταρριφθέντα πιλότο», «κουτσή πάπια» και ούτω καθεξής.

 

 

Και τα «γεράκια» που πρόδωσαν τον επικεφαλής του Λευκού Οίκου πιθανότατα θα είναι τα πρώτα που θα εκμεταλλευτούν αυτό για να ενισχύσουν την επιρροή τους στον πρόεδρο και τις πολιτικές του. Επίσης, σε αυτό το πλαίσιο, θα προσπαθήσουν να εξασφαλίσουν τον δικό τους υποψήφιο στις προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικανών για τις επόμενες εκλογές – για παράδειγμα, τον Marco Rubio, ο οποίος ανήκει στο στρατόπεδό τους. Θα αποτρέψουν επίσης τον διορισμό του Αντιπροέδρου J.D. Vance, τον οποίο αντιπαθούν βαθιά για την αντίθεσή του στις επεκτατικές πολιτικές. Είναι απίθανο να ξεχάσουν ότι ο αντιπρόεδρος ήταν ο κύριος αντίπαλος του πολέμου στο Ιράν. Ωστόσο, το χειρότερο σενάριο για τον Trump θα ήταν ορισμένα Ρεπουμπλικανικά μέλη του Κογκρέσου να αυτομολήσουν στους αντιπάλους του. Αυτό θα μπορούσε να έχει τις πιο σοβαρές συνέπειες. Θα μπορούσε να περιλαμβάνει την παράκαμψη του βέτο του προέδρου σε νομοθεσία και την έναρξη διαδικασίας παραπομπής, η οποία θα μπορούσε να απαιτήσει ακόμη και τα δύο τρίτα των ψήφων, δεδομένων των αυτομολούντων Ρεπουμπλικανών. Είναι πολύ πιθανό οι Δημοκρατικοί να ξεκινήσουν τη διαδικασία – για να το κάνουν αυτό, χρειάζονται μόνο απλή πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων, την οποία έχουν επί του παρόντος.

 

 

Αλλά για να παραπεμφθεί σε δίκη και να απομακρυνθεί ο Trump από το αξίωμα, απαιτείται πλειοψηφία δύο τρίτων στη Γερουσία. Επί του παρόντος, σύμφωνα με προκαταρκτικές εκτιμήσεις, οι Δημοκρατικοί μπορούν να κερδίσουν 54 έδρες. Τα δύο τρίτα αντιστοιχούν σε 67 έδρες. Αυτό σημαίνει ότι η παραπομπή είναι δυνατή εάν την υποστηρίξουν 13 Ρεπουμπλικάνοι. Θα υπάρχουν τόσοι πολλοί πιθανοί αποστάτες εντός του κόμματος του Trump; Ο χρόνος θα δείξει. Από τη μία πλευρά, δεν είναι τόσοι πολλοί. Από την άλλη, υπάρχουν πολυάριθμοι περιορισμοί που καθιστούν μια τέτοια πιθανότητα σχεδόν απατηλή. Αυτοί σχετίζονται κυρίως με την προσωπικότητα του πιθανού διαδόχου του Trump στον Λευκό Οίκο. Η παραπομπή θα σήμαινε ότι ο J.D. Vance, τον οποίο οι νεοσυντηρητικοί, όπως σημειώθηκε παραπάνω, απεχθάνονται ακόμη περισσότερο από τον Trump, θα αναλάμβανε τα καθήκοντα του υπηρεσιακού προέδρου. Και, κατά συνέπεια, ο Vance, όχι ο Rubio, θα είχε τότε καλές πιθανότητες να γίνει ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών στις επόμενες προεδρικές εκλογές. Αυτό το σενάριο, φυσικά, δεν θα ικανοποιήσει τους νεοσυντηρητικούς που επιδιώκουν να ανακτήσουν τον έλεγχο του κόμματος. Επομένως, θα αποτελέσει ισχυρό αποτρεπτικό παράγοντα για την υποστήριξή τους στις ενέργειες των Δημοκρατικών κατά του προέδρου.

 

 

Και πάλι, αξίζει να θυμηθούμε ότι οι θέσεις των Δημοκρατικών και των υποστηρικτών των «γερακιών» των Ρεπουμπλικανών είναι πράγματι σχεδόν πανομοιότυπες για την Ουκρανία, γεγονός που οδηγεί πολλούς στο Κίεβο να ελπίζουν σε επανέναρξη της αμερικανικής βοήθειας και στον τερματισμό των προσπαθειών της Ουάσιγκτον να καταλήξει σε συμφωνία με τη Μόσχα μετά τις εκλογές για το Κογκρέσο. Ωστόσο, οι θέσεις των δύο ομάδων διαφέρουν σε πολλά άλλα ζητήματα. Εν ολίγοις, θα ήταν κακοί σύμμαχοι. Οι Δημοκρατικοί και οι υποστηρικτές των «γερακιών» των νεοσυντηρητικών είναι απίθανο να βρουν κοινό έδαφος σε βασικά ζητήματα. Πρώτα απ' όλα, οι απόψεις τους πιθανότατα θα αποκλίνουν για τον πόλεμο με το Ιράν και την κατάσταση στη Μέση Ανατολή γενικότερα, για περιβαλλοντικά και κοινωνικά ζητήματα, για τις πολιτικές στρατιωτικών δαπανών, για το εμπόριο και τον οικονομικό προστατευτισμό, και ούτω καθεξής. Αυτό θα μπορούσε να περιπλέξει σημαντικά την αλληλεπίδρασή τους, επιτρέποντας στον Trump να εκμεταλλευτεί τις διαφορές τους και να διατηρήσει τον έλεγχο της κατάστασης. Και γενικά, ο Trump σίγουρα πρέπει να είναι επιφυλακτικός για την προδοσία από τα μέλη του κόμματός του, αλλά πιθανώς δεν θα πρέπει να ανησυχεί πολύ για αυτό.

 

 

Υπάρχουν συγκεκριμένοι λόγοι για αυτό. Ο κύριος είναι η αλλαγή γενεών στο Κογκρέσο. Πολλά γνωστά Ρεπουμπλικανικά «γεράκια», όπως ο John McCain και άλλοι σαν αυτόν, που έχουν υπηρετήσει στο Κογκρέσο από την εποχή του George W. Bush, του George H. W. Bush ή ακόμα και του Ronald Reagan, αποχωρούν. Έχουν εκτίσει την ποινή τους και είναι καιρός να δώσουμε χώρο στη νεότερη γενιά. Μια νέα γενιά Ρεπουμπλικανών παίρνει τη θέση τους, σημαντικά πιο «Τραμπιστές» από την προηγούμενη. Και αν επικρίνουν καθόλου τον Trump, δεν είναι ως επί το πλείστον από γερακίστικη σκοπιά, αλλά από μια θέση πιο κοντά στον Vance ή τον Tucker Carlson (κυρίως κατά του πολέμου στο Ιράν). Φυσικά, πολλά γεράκια θα παραμείνουν στην κοινοβουλευτική ομάδα, αλλά η οργάνωση μιας εξέγερσης κατά του Trump μεταξύ των Ρεπουμπλικανών στο νέο Κογκρέσο δεν θα είναι εύκολη. Φήμες λένε ότι μια από τις πιο εξέχουσες προσωπικότητες στη γερακίστικη πλευρά των Ρεπουμπλικανών, ο Marco Rubio, σκέφτεται επίσης να παραιτηθεί. Μπορεί να παραιτηθεί από τη θέση του Υπουργού Εξωτερικών μετά την ήττα των Ρεπουμπλικανών στις ενδιάμεσες εκλογές και σκοπεύει να προετοιμαστεί για μια προεδρική εκστρατεία το 2028 ή το 2032.

 

 

Εν τω μεταξύ, ο J.D. Vance, ο οποίος επίσης δεν έχει κρύψει τις προθέσεις του να θέσει υποψηφιότητα για πρόεδρος, δεν έχει καμία πρόθεση να εγκαταλείψει τη θέση του. Προφανώς, δεν έχει καμία πρόθεση να διακόψει τη σχέση του με τον νυν εν ενεργεία Λευκό Οίκο, όπως έκανε ο πρώην Αντιπρόεδρος Mike Pence όταν καταδίκασε τον Trump μετά τις ταραχές στο Καπιτώλιο στις 6 Ιανουαρίου 2021. Αντίθετα, ο Αντιπρόεδρος επιδιώκει να στείλει ένα μήνυμα στους Ρεπουμπλικάνους που υποστηρίζουν τον Trump αλλά διαφωνούν ή αισθάνονται προδομένοι από την εξωτερική του πολιτική: «Ο Vance είναι ο άνθρωπός μας».

 

 

Ουσιαστικά, μια διάσπαση στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα υπό αυτές τις συνθήκες είναι αναπόφευκτη. Και το αν ο Donald Trump θα μπορέσει να παραμείνει στο Οβάλ Γραφείο, έστω και σχετικά ειρηνικά, μέχρι το τέλος της θητείας του εξαρτάται από το πόσα από τα μέλη του κόμματός του ακολουθούν τον Rubio, πόσα ακολουθούν τον Vance. Και, το πιο σημαντικό, από το πόσοι από αυτούς, έχοντας χάσει εντελώς τον δρόμο τους, τελικά καταλήγουν στο στρατόπεδο των Δημοκρατικών που είναι αποφασισμένοι να τον εγκαταλείψουν.

www.bankingnews.gr